Ergonomia interfejsu: system ma pasować do człowieka i jego zadania
Systemy, które buduję, nie są do oglądania. Operator, dyspozytor czy pracownik w terenie korzysta z nich godzinami, często pod presją czasu. O tym, czy robią to chętnie, decyduje przede wszystkim ergonomia: system musi pasować do człowieka i do zadania, które wykonuje.
Zaczynam od zadania, nie od ekranu
Zanim powstanie pierwszy projekt ekranu, pytam, kto będzie z systemu korzystał i co dokładnie ma zrobić. Inaczej projektuje się panel dla operatora, który cały dzień obserwuje dziesiątki urządzeń, a inaczej aplikację mobilną, z której ktoś korzysta raz w tygodniu, stojąc w deszczu.
Dobry interfejs prowadzi do celu najkrótszą drogą. Najczęstsze czynności są pod ręką, rzadkie nie zajmują miejsca, a to, co wymaga reakcji, widać od razu.
Co sprawdzam w każdym projekcie
- Liczba kroków do celu. Każde zbędne kliknięcie powtarzane setki razy dziennie to realny czas i zmęczenie.
- Czytelność w warunkach pracy. Ekran w biurze, tablet w hali i telefon na zewnątrz to różne wymagania co do kontrastu, wielkości tekstu i przycisków.
- Hierarchia informacji. Użytkownik w kilka sekund musi zobaczyć, co jest ważne: alarm, błąd, zadanie do zrobienia.
- Odporność na pomyłki. Operacje, których nie da się cofnąć, wymagają potwierdzenia, a błędy w formularzu są opisane tak, żeby wiadomo było, co poprawić.
- Szybkość działania. Najlepszy układ nie pomoże, jeśli każda akcja trwa kilka sekund.
Ergonomia sprawdza się w użyciu
Najlepszym testem jest prawdziwy użytkownik przy prawdziwym zadaniu. Dlatego pokazuję interfejs osobom, które będą z niego korzystać, możliwie wcześnie, najlepiej już po pierwszej iteracji. Kilka minut obserwacji, jak ktoś próbuje wykonać swoje zadanie, daje więcej niż godzina dyskusji nad makietą.